Hoe gaat het met “u”?

Afgelopen week kreeg ik een artikel doorgestuurd over het gebruiken van “u” en “je” op de werkvloer. Naar aanleiding hiervan ben gaan nadenken en kwam ik tot de conclusie dat in mijn ogen het lijkt dat er in het algemeen steeds minder “u” wordt gezegd. Ligt dit aan de generatie of willen mensen liever niet meer met “u” aangesproken worden. Ik, Sophie en 21jaar, wil graag mijn mening hier over delen en ben ook erg benieuwd hoe jullie er over denken!

 Jong geleerd is oud gedaan

Als ik terugdenk aan het begin van mijn jeugd was er al een duidelijk verschil in hoe mijn leeftijdsgenootjes hun ouders aanspraken. Waar het ene kind beleefd om een koekje aan zijn ouders vroeg, gooide het andere kind de meest uitgesproken scheldwoorden naar zijn ouders als ze hem betrapt hadden op het stiekem pakken van een koekje. Tegen mijn eigen ouders heb ik nooit “u” hoeven zeggen maar heb ik wel mijn grenzen wat betreft respect en beleefdheid geleerd tegenover mensen in het algemeen.

Lekker professioneel

Toen ik op mijn 14de heel fanatiek begon met werken in de supermarkt was ik niet anders gewend dan ouderen of onbekenden aan te spreken met “u”.  Als één van de weinige tieners op de zaterdagochtend sprak ik dan ook al mijn oudere collega’s en natuurlijk de klanten netjes aan met “u”, zij waren echter ouder en hadden een hogere functie. Ik was dan ook heel erg verbaasd toen ik het grootste deel van mijn medetienercollega’s gewoon “je” zei tegen mijn werkgever maar óók tegen de oudere klanten hoorde zeggen. Moest ik nu een voorbeeld aan hen nemen en ook “je” gaan zeggen? Dit ging zwaar tegen mijn gevoel in en ik hoorde de stemmen van mijn ouders al door mijn hoofd spoken met “altijd anderen respectvol aanspreken”. Mijn werkgever met “je” aanspreken durfde ik al niet laat staan de klanten, dat leek mij heel erg respectloos en vooral heel erg klantonvriendelijk.  Nadat ik een aantal jaar nog steeds vol passie achter de kassa om klantenkaarten vroeg viel het mij steeds meer op dat de jongere collega’s ten opzichte van de ouderen collega’s tegen bijna niemand meer “u’’ zeiden. Helaas bleek dit later op het HBO niet heel veel beter. Hoe willen deze mensen straks serieus genomen worden in de businesswereld, dacht ik.

Zie ik er echt zo oud uit?

Maar waar gaat het gebruik van het woord “u” nu eigenlijk mis? Ligt het bij onze opvoeding of zijn wij massaal bang geworden van de mensen die we wel met “u” aan hebben gesproken en die daar vervolgens boos om werden omdat ze zich dan ineens héél erg oud gingen voelen en ons benadrukten dat wij maar beter gewoon “je” moesten zeggen.  Ook in de businesswereld worden steeds meer mensen met “je” aangesproken om zo de doelgroep beter te benaderen. Maar dan is het wel van belang dat je weet wanneer je “u” of “je” moet gebruiken. Bij Newmore kijken wij altijd goed naar de klant, wie de doelgroep is, en daar passen wij ons taalgebruik op aan. Dat werkt altijd goed. Echter is dit niet voor alle bedrijven van zichzelf sprekend. Zo worden alle klanten bij hen het zelfde aangesproken en is er niet een specifieke doelgroep die zij willen bereiken. Het gevolg hiervan is dat de klant zich niet altijd persoonlijk aangesproken voelt bij het bedrijf maar ook dat het bedrijf een heel groot bereik mist. Als je als bedrijf een duidelijke doelgroep hebt is het veel makkelijker om deze ook daadwerkelijk te bereiken.

Hoe worden jullie het liefst aangesproken? Ik vraag mij dat soms af of mensen überhaupt nog met “u” aangesproken willen worden en ben vooral erg benieuwd wat jullie mening en ervaring daarover is. Tot die tijd blijf ik gewoon “u” zeggen, met alle gevolgen van dien.

Communicatie tijdens business

Bent u benieuwd naar het team van Newmore? Kom hier meer over ons te weten